Jógvan hjá Berlinu greiður frá at fyrsta lønta arbeiði hann hevði var tá hann sum 13 ára gamal slapp uppí at lossað salt frá eini skonnart í lá á Klaksvík.
- Eg var farin umborð við drekka til pápa og var so heppin at sleppa uppí.
- Vit fyltu salt úr lastini uppí sekkir og settu teir uppá dekki.
- Eg skuldi halda sekkjunum meðan teir fyrst koyrdu salti í eitt mát (100 pund) og síðani niður í sekkirnar. Síðani vóru sekkirnir handaðir uppá dekkið og dagin eftir vóru teir lossaðir uppá kajuna við handamakt.
- Eg minnist at eg fekk 45 oyru um tíman og vaksnu mennirnir fingu ein krónu um tíman.
- Hetta arbeiði var betur lønt enn annað arbeiði - tí tað varð roknað sum tungt arbeiði.
fredag den 21. november 2008
Fyrsti skúladagurin var í 1914
Í 1914 sama ár sum fyrri heimsbardagi byrjaði, fór Jógvan Sofus fyri fyrstu ferð í Skúla.
- Eg minnist dagin sera væl. Tað regnaði heilt illa - og takið á skúlanum lak heilt illa.
- Tað bar ikki til at verða í skúlanum og tí vóru vit send heimaftur, greiður Jógvan frá.
Trong kor
Jógvan hjá Berlinu, greiðir frá at sera svangligt var í Føroyum undir fyrsta heimsbardaga.
- Tað sum eg serliga minnist til var hvussu svangligt tað var í Klaksvík.
- Vit høvdu breyðkort sum vóru latin hvørjum einstøkum persóni.
- Hjá okkum vóru tíggju børn og mæturin strekti knappliga til.
- Ein dagin tá vit fóru í skúla var einki breyð. Eg minnist at vit noyddust tó at fara í skúla og vit vónaðu at fáa breyð tá vit komu heim aftur.
- Ein sum vit nevndu Skáltur (var av Skálatoftum) var tíðindafróður og greiddi ovurfegin frá at hann hevði gjørt kubbi - tí hann hevði fingið tvey breyðkort. - Ja tað var ikki eitið á kubbi, sigur Jógvan Sofus skemtandi.
- Eg minnist eisini tá ein týskur kavbátur kom á Borðoyavík.
- Vit fóru niðan í Gerðar at hyggja eftir honum. Eg minnist at danskt verjuskip lá uttanfyri, tí hann hevði fingið loyvi at liggja á víkini í eitt samdøgur meðan teir gjørdu umvælingar.
- Ja tað var fátæksligt í Klaksvík undir fyrra heimsbardaga.
- Eg minnist at mamma kókaði rogn og blandaði tað uppí rugmjølið fyri at fáa tað at strekkja longri.
- Eg minnist dagin sera væl. Tað regnaði heilt illa - og takið á skúlanum lak heilt illa.
- Tað bar ikki til at verða í skúlanum og tí vóru vit send heimaftur, greiður Jógvan frá.
Trong kor
Jógvan hjá Berlinu, greiðir frá at sera svangligt var í Føroyum undir fyrsta heimsbardaga.
- Tað sum eg serliga minnist til var hvussu svangligt tað var í Klaksvík.
- Vit høvdu breyðkort sum vóru latin hvørjum einstøkum persóni.
- Hjá okkum vóru tíggju børn og mæturin strekti knappliga til.
- Ein dagin tá vit fóru í skúla var einki breyð. Eg minnist at vit noyddust tó at fara í skúla og vit vónaðu at fáa breyð tá vit komu heim aftur.
- Ein sum vit nevndu Skáltur (var av Skálatoftum) var tíðindafróður og greiddi ovurfegin frá at hann hevði gjørt kubbi - tí hann hevði fingið tvey breyðkort. - Ja tað var ikki eitið á kubbi, sigur Jógvan Sofus skemtandi.
- Eg minnist eisini tá ein týskur kavbátur kom á Borðoyavík.
- Vit fóru niðan í Gerðar at hyggja eftir honum. Eg minnist at danskt verjuskip lá uttanfyri, tí hann hevði fingið loyvi at liggja á víkini í eitt samdøgur meðan teir gjørdu umvælingar.
- Ja tað var fátæksligt í Klaksvík undir fyrra heimsbardaga.
- Eg minnist at mamma kókaði rogn og blandaði tað uppí rugmjølið fyri at fáa tað at strekkja longri.
tirsdag den 18. november 2008
Eitt skip er ikki bara eitt skip
segði Kristian Martin Rasmussen, reiðari, tá Christian í Grótinum fór av Klaksvík fyri seinastu ferð
Á lítlari samkomu í messuni umborð á Christian í Grótinum, vóru umboð fyri føroysku og Chilensku eigararnar saman við teimum sum seinstu 11 árini hava starvast umborð á Christian í Grótinum og nýggju chilensku manningini.
Í røðu síni segði Kristian Martin Rasmussen at eitt skip er ikki einans eitt skip:
- Eitt skip er ikki einans eitt skip, men ein partur av sálini og samleikanum hjá fólkinum sum varða av.
- Tá hetta skipið kom fyri 11 árum síðan var tað ein stór løta fyri fólki sum her býr. Sum eg havi sagt fyrr so hevur skipið verið til stóra signing fyri okkum sum hava starvast her umboð og fyri allan býin - ja eg trýgvi at skipið eisini hevur verið til signing fyri alla tjóðina.
- Vit eru stoltir av skipinum og sjálvur havi eg trupuleika at finna røttu orðini.
- Eg ynski at geva Gudi æruna og sum eg fyrr havi greitt tykkum frá - so hongur eitt skrivstað á vegginum her í messuni á donskum - sum í stuttum sigur at tað er Harrin sum gerð ríkna - einki er av okkum sjálvum!
- Onkuntíð kann hetta kennast løgi tá vit koma av dekkinum, sessat við borði í messuni meðan lastin er full av fiski - har vit hava strítt og strevast fyri at fylla skipið - men við at hyggja upp á skrivstaði síggja vit at utta Guds hjálp eru vit einki mentir.
- Við hesum orðum ynski eg at handa skipið yvir til tykkum og eg vóni at hetta skip verður til stóra sigingin fyri tjóð tykkara eins og tað manning sum her kemur at starvast.
Síðani deildi Kristian Martin bók við myndum úr Føroyum til chilensku manningina.
Nýggi eigarin takkar fyri orðini og segði at móttøkan í Føroyum kom púra óvantað:
- Eg vil takka fyri móttøkuna í Føroyum sum kom púra óvantað.
- Vit høvdu als ikki vantað at komið í samband við eitt so sjarmerandi fólkaslag og upplivað eitt so vakurt land.
- Ei heldur høvdu vit roknað við at fingið tað æru at heilsa uppá borgarstjóran í hesum vakra býi.
- Tað er eisini hugaligt at upplivað at hetta skipið sum bleiv bygt í landið okkara - eftir drúgva tíð í útlegd nú kemur heim aftur til okkara.
Á lítlari samkomu í messuni umborð á Christian í Grótinum, vóru umboð fyri føroysku og Chilensku eigararnar saman við teimum sum seinstu 11 árini hava starvast umborð á Christian í Grótinum og nýggju chilensku manningini.
Í røðu síni segði Kristian Martin Rasmussen at eitt skip er ikki einans eitt skip:
- Eitt skip er ikki einans eitt skip, men ein partur av sálini og samleikanum hjá fólkinum sum varða av.
- Tá hetta skipið kom fyri 11 árum síðan var tað ein stór løta fyri fólki sum her býr. Sum eg havi sagt fyrr so hevur skipið verið til stóra signing fyri okkum sum hava starvast her umboð og fyri allan býin - ja eg trýgvi at skipið eisini hevur verið til signing fyri alla tjóðina.
- Vit eru stoltir av skipinum og sjálvur havi eg trupuleika at finna røttu orðini.
- Eg ynski at geva Gudi æruna og sum eg fyrr havi greitt tykkum frá - so hongur eitt skrivstað á vegginum her í messuni á donskum - sum í stuttum sigur at tað er Harrin sum gerð ríkna - einki er av okkum sjálvum!
- Onkuntíð kann hetta kennast løgi tá vit koma av dekkinum, sessat við borði í messuni meðan lastin er full av fiski - har vit hava strítt og strevast fyri at fylla skipið - men við at hyggja upp á skrivstaði síggja vit at utta Guds hjálp eru vit einki mentir.
- Við hesum orðum ynski eg at handa skipið yvir til tykkum og eg vóni at hetta skip verður til stóra sigingin fyri tjóð tykkara eins og tað manning sum her kemur at starvast.
Síðani deildi Kristian Martin bók við myndum úr Føroyum til chilensku manningina.
Nýggi eigarin takkar fyri orðini og segði at móttøkan í Føroyum kom púra óvantað:
- Eg vil takka fyri móttøkuna í Føroyum sum kom púra óvantað.
- Vit høvdu als ikki vantað at komið í samband við eitt so sjarmerandi fólkaslag og upplivað eitt so vakurt land.
- Ei heldur høvdu vit roknað við at fingið tað æru at heilsa uppá borgarstjóran í hesum vakra býi.
- Tað er eisini hugaligt at upplivað at hetta skipið sum bleiv bygt í landið okkara - eftir drúgva tíð í útlegd nú kemur heim aftur til okkara.
fredag den 31. oktober 2008
Bygdirnar á Kunoynni fáa nú sóttreinsað vatn
Kunoyar Kommuna hevur gjørt íløgu fyri tilsamans eina millión krónur í tvey nýggj reinsiverk til bygdirnar Haraldssund og Kunoy. Sí samrøðu við borgarstjóran, Heina O. Heinesen, sum m.a. greiður frá at samlaða íløgan í nýggjar vatbrunnar og annað kostar einar tríggjar milliónir.
søndag den 5. oktober 2008
Glaðir KÍ leikarar eftir 4-2 sigur á ÍF
Frøði var á leikarum og venjara eftir dystin móti ÍF í Klaksvík
Abonner på:
Opslag (Atom)
